Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego, której objawy i leczenie są zróżnicowane, jest jedną z najczęstszych patologii narządu ruchu.
Stan ten charakteryzuje się tym, że w krążkach międzykręgowych rozwijają się zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne, z czasem rozprzestrzeniające się na więzadła i tkankę kostną kręgów odcinka lędźwiowo-krzyżowego. Ostry proces, w przypadku braku terapii, nieuchronnie staje się chroniczny.
Choroba zwyrodnieniowa może zmienić osobę zdrową w osobę niepełnosprawną.
Stopnie osteochondrozy lędźwiowej
Osteochondroza okolicy lędźwiowo-krzyżowej dzieli się na 4 stopnie. Postęp choroby jest następujący:
Pierwszy stopień. W wewnętrznej części pierścienia włóknistego powstają uszkodzenia w postaci pęknięć, do których wnika zawartość jądra miażdżystego, powodując podrażnienie. Jest to początkowy etap osteochondrozy. Deformacja krążków międzykręgowych jest ledwo widoczna i powoduje odruchowy ból podczas gwałtownych ruchów i podnoszenia ciężkich przedmiotów. Nieprzyjemne odczucia w dolnej części kręgosłupa mogą być umiarkowane i objawiać się:
- lumbodynia – miejscowy, trwały ból odcinka lędźwiowego kręgosłupa;
- lumbago – nagłe, bolesne „strzelanie” w dolnej części pleców.
Drugi stopień. Procesy destrukcyjne w pierścieniu włóknistym trwają. Odległość od jednego kręgu do drugiego zmniejsza się, powodując ucisk włókien nerwowych. W dolnej jednej trzeciej części pleców pojawia się dyskomfort, który czasami przekształca się w ataki bólu.
Trzeciego stopnia oparzenie. W tym okresie następuje ostateczne zniszczenie pierścienia włóknistego poprzez wyciśnięcie jądra miażdżystego. Naczynia i zakończenia nerwowe są uciskane przez krążki międzykręgowe. Tworzy się przepuklina międzykręgowa. Krzywe kręgosłupa tworzą:
- lordoza - łukowata deformacja w okolicy lędźwiowej z wypukłością kręgosłupa do przodu;
- kifoza - pozycja przeciwna do lordozy, gdy łuk tworzy się w kierunku zewnętrznym;
- Skolioza to patologiczne skrzywienie kręgosłupa w prawo lub w lewo.
Ostatni stopień osteochondroza jest uważana za najcięższą i niebezpieczną. W tym czasie kręgosłup jest już zdeformowany, normalna aktywność ruchowa zostaje utracona. Zdjęcia rentgenowskie pokazują narośle kostne w odcinku lędźwiowym kręgosłupa – reakcję organizmu. Przez jakiś czas może nie być bólu, ale nie oznacza to poprawy. Osoby cierpiące na osteochondrozę 4. stopnia okolicy krzyżowo-lędźwiowej często stają się niepełnosprawne. Powodem jest to, że na tym etapie proces jest skomplikowany.
Przyczyny osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego
Do przyczyn osteochondrozy lędźwiowej należą:
- Nieproporcjonalne obciążenie kręgosłupa. Osoba jest stworzeniem wyprostowanym, dlatego w pozycji stojącej obciążenie kręgosłupa uważa się za normalne. Podczas wykonywania różnych czynności trzeba się poruszać, zginać i rozluźniać. Aby utrzymać ciało w pożądanym stanie, układ mięśniowo-szkieletowy znajduje się w stanie długotrwałego napięcia. W pozycji siedzącej obciążenie kręgosłupa wzrasta, a w pozycji leżącej na plecach staje się minimalne. Kiedy człowiek pozostaje przez dłuższy czas w jednej pozycji, dochodzi do przeciążenia odcinka lędźwiowego i krzyżowego kręgosłupa, a mięśnie nie odpoczywają, co powoduje najpierw uczucie dyskomfortu, a później bólu. Ten czynnik odkształcający stwarza warunki do rozwoju osteochondrozy lędźwiowej.
- Siedzący tryb życia. Przyczynia się do rozwoju różnych patologii, w tym tych, które wpływają na struktury kręgowe. Długotrwałe siedzenie powoduje deformację tkanki chrzęstnej i zmniejszenie napięcia mięśniowego, powodując rozwój osteochondrozy lędźwiowej.
- Nadmierna aktywność fizyczna. Zarówno brak aktywnej aktywności fizycznej, jak i jej nadmiar nie wnoszą nic dobrego dla układu mięśniowo-szkieletowego. Długa, ciężka praca, zwłaszcza związana z podnoszeniem i noszeniem ciężkich przedmiotów, prowadzi do przeciążenia mięśni pleców i powoduje powstawanie przepuklin kręgosłupa.
- Zaburzenia postawy. Deformacja krążków pomiędzy kręgami może być również spowodowana nieprawidłowym chodzeniem. Powodem jest znowu nierównomierne obciążenie kręgosłupa. Krążki międzykręgowe tracą elastyczność i ruchliwość, przez co są bardziej podatne na uszkodzenia. Coraz starsi ludzie częściej niż inni cierpią na podobne problemy.
- Wady kości, patologie dziedziczne, urazy i zmiany zakaźne. Często osteochondroza jest konsekwencją zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego, które występowały od urodzenia. Na przykład, gdy tkanka chrzęstna ciała jest z natury delikatna. Ponadto patologie kręgosłupa rozwijają się po urazach i procesach zakaźnych, jak w przypadku zapalenia kości i szpiku i gruźlicy.
- Płaskie stopy. Oznakami „specjalnej” stopy jest brak wycięcia i opadające łuki. Osoby posiadające tę cechę często borykają się z problemami z kręgosłupem. Wynika to ze zwiększonego obciążenia krążków międzykręgowych podczas chodzenia. Przez całe życie są narażone na zwiększone obciążenia fizyczne podczas ruchu, dlatego szybko się zużywają
- Otyłość. Nadwaga jest problemem i dodatkowym obciążeniem dla organizmu. Cierpią wszystkie narządy i układy, łącznie z kręgosłupem.
- Procesy patologiczne. Dysfunkcje różnych struktur mogą niekorzystnie wpływać na stan układu mięśniowo-szkieletowego. Zatem czynnikami wywołującymi osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego są zaburzenia endokrynologiczne, problemy sercowo-naczyniowe i nieprawidłowe funkcjonowanie układu trawiennego.
- Zły styl życia. Wiele osób nie przywiązuje wystarczającej uwagi do tak prostych i ważnych rzeczy, jak aktywność fizyczna, zbilansowane odżywianie i normalny sen. Organizm żyjący długo pod wpływem stresu staje się osłabiony i bezbronny. Wśród innych patologii, które mogą pojawić się na tak „żyznej” glebie, jest osteochondroza lędźwiowa.
Objawy osteochondrozy lędźwiowej
Zmiany patologiczne w odcinku lędźwiowym kręgosłupa objawiają się ciężkimi objawami;
- Ból dolnej części pleców jest najbardziej uderzającym „sygnałem” rozwoju osteochondrozy lędźwiowej. Mówi o występowaniu „zespołu korzeniowego”, gdy ucisk zakończeń nerwowych kręgosłupa powoduje ból w okolicy lędźwiowej. Osoba staje się zmęczona i rozdrażniona. Z biegiem czasu wykonywanie prostych i znanych czynności staje się dużym problemem ze względu na dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Jeśli w okolicy lędźwiowej utworzyła się przepuklina międzykręgowa, ból promieniuje do podudzia, tylnej części uda i stopy. Z biegiem czasu siedzenie i chodzenie staje się coraz trudniejsze. Nieprzyjemne doznania nie ustępują nawet w pozycji leżącej. Tymczasowa ulga może występować na przemian z okresami zaostrzenia.;
- dysfunkcja układu moczowo-płciowego. Objawiają się bólem w okolicy nerek i częstym parciem na mocz. Deformacja krążków międzykręgowych powoduje przemieszczenie odcinka lędźwiowego względem kości krzyżowej. Wpływa to na funkcjonowanie wewnętrznych narządów rozrodczych u kobiet, a u mężczyzn powoduje problemy z potencją;
- zmniejszona wrażliwość nóg w okolicy stóp. Może mieć ono charakter częściowy lub całkowity. Jednocześnie odruchy tej części ciała są osłabione. Postępująca patologia prowadzi do całkowitej utraty czucia w kończynach dolnych;
- zaburzenia chodu. Ból w okolicy lędźwiowej związany z osteochondrozą powoduje, że osoba schodzi z drogi w kierunku przeciwnym do miejsca, w którym ściskane są włókna nerwowe. Stan nie pozwala na spacery na duże odległości. Osoba kulejąca zmuszona jest co jakiś czas się zatrzymać, czekając, aż ból ustąpi. Terminowa pomoc medyczna może uratować osobę przed niepełnosprawnością.
Leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego
Wiele osób zastanawia się, czy osteochondroza lędźwiowa jest leczona i jak to się dzieje. Po postawieniu diagnozy i postawieniu diagnozy ustalana jest taktyka terapeutyczna.
Istnieją różne metody leczenia osteochondrozy lędźwiowej. O tym, który z nich jest konieczny i wskazany w celu wyleczenia choroby lub maksymalnego złagodzenia stanu danej osoby, decyduje lekarz.
Ktoś leczy się wyłącznie środkami ludowymi w domu, zapominając, że można je stosować tylko za zgodą lekarza specjalisty i tylko w ramach kompleksowej terapii.
Leczenie farmakologiczne osteochondrozy
Terapia farmakologiczna polega na stosowaniu:
- formy tabletek;
- roztwory do wstrzykiwań;
- preparaty do użytku zewnętrznego - maści i żele.
Leki są przepisywane w celu wyeliminowania stanów zapalnych i łagodzenia bólu w okolicy lędźwiowej. Można je stosować w domu.
Mogą to być:
- środki przeciwbólowe;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne;
- leki na skurcze mięśni (leki zwiotczające mięśnie);
- środki do przywracania tkanki chrzęstnej (chondroprotektory);
- kortykosteroidy (leki zawierające hormony, których działanie ma na celu łagodzenie bólu i stanów zapalnych)
- witaminy.
Przebieg leczenia przepisuje lekarz, który jako leczenie dodatkowe czasami przepisuje pigułki lub leki uspokajające układ nerwowy.
Fizjoterapia osteochondrozy lędźwiowej
Inną popularną metodą łagodzącą objawy osteochondrozy lędźwiowej jest fizjoterapia. Oddziałując na kręgosłup i dolną część pleców, usprawnia procesy metaboliczne i regeneracyjne.
Najczęściej przepisywane:
- magnetyczna, laserowa i elektroterapia;
- fonoforeza;
- metoda fali uderzeniowej;
- terapia detensorowa;
- masaż wibracyjny;
- balneoterapia.
Lekarz decyduje, ile i jakie zabiegi będą potrzebne.
Fizjoterapia jest skuteczna, jeśli chodzi o początkowe stadia patologii. Ale to, podobnie jak inne rodzaje leczenia, ma przeciwwskazania. Dlatego przepisując tę metodę, lekarz bierze pod uwagę wiele czynników.
Ćwiczenia terapeutyczne w osteochondrozie lędźwiowej
Zestaw ćwiczeń fizycznych, który może być wskazany w przypadku osteochondrozy lędźwiowej, ma na celu przywrócenie ruchomości tej części kręgosłupa.
Regularność jest uważana za główny warunek jego skuteczności. Ćwiczenia wykonywane okazjonalnie nie przyniosą pożądanego efektu.
Jeśli w organizmie występują już powikłania spowodowane osteochondrozą, tej metody nie stosuje się. Ponadto przeciwwskazaniami do jego stosowania są ciężkie patologie innych narządów i układów, a także obecność bólu w okolicy miednicy i powyżej.
Interwencja chirurgiczna w przypadku osteochondrozy lędźwiowej
Metodę chirurgiczną stosuje się w przypadku poważnych powikłań, takich jak przepuklina międzykręgowa. Wykonuje się częściowe lub całkowite usunięcie uszkodzonego krążka międzykręgowego (discektomia), zgodnie z protokołem chirurgicznym.
Wskazaniami do zabiegu są:
- silny i uporczywy ból, którego nie można złagodzić za pomocą leków przez miesiąc;
- duży rozmiar przepukliny i jej wpływ na rdzeń kręgowy.
Osteochondrozie łatwiej jest zapobiegać niż leczyć. Jak każda patologia, jest ona potencjalnie niebezpieczna z poważnymi powikłaniami. Ważne jest, aby zrozumieć, że mniej lub bardziej całkowite uwolnienie od tej patologii jest możliwe na najwcześniejszych etapach, gdy wpływ deformacji na krążki międzykręgowe jest minimalny. W pozostałych przypadkach można mówić jedynie o złagodzeniu objawów i utrzymaniu stanu organizmu umożliwiającego normalne życie i pracę.